Pascale Naessens heeft al heel wat bouwkundige hoogstandjes gezien. Maar jaloezie kent ze niet. “In een huis moet geleefd worden,” zegt ze. “Ik kan er echt niet tegen als je ergens niet met je schoenen aan binnen mag of nauwelijks in de sofa mag zitten. Je leeft niet in functie van je woning.”




Intussen heb je het tweede seizoen van ‘TV-makelaar’ achter de rug en ben je bezig met het draaien van het tiende seizoen ‘Huis en Thuis’. Wat maakt dat deze materie zo boeiend voor je blijft?

“Het gaat niet zozeer over huizen maar over mensenlevens. Telkens krijg je een ander verhaal. Voor de nieuwe reeks ‘Huis en Thuis’ willen we de kijker trouwens nauwer betrekken bij wat we doen. De vraag is: in welk huis wil je heel graag zelf eens binnen kijken? We merken dat dat goed werkt. Met de ‘nieuwsgierige’ in kwestie trekken we dan naar het desbetreffende huis en we maken kennis met de eigenaars, hun woning en hun verhaal.”


Noem eens een woning die jou is bijgebleven.

“Ik moet meteen denken aan een huis in Deurne. Het is eigenlijk een oude fabriek die verbouwd werd en heel grote ruimtes heeft. De vrouw des huizes heeft er haar atelier. Ze restaureert schilderkunst. Haar man is architect. Wat me vooral aansprak, was de creatieve manier waarop ze woonden. Alles mocht en alles kon.

Ze hebben ook kinderen en alles staat in dienst van de leefkwaliteit. Aan de ene kant van hun woonst ligt de Leie, aan de andere kant kijken ze uit op erg dure woningen. Maar voor mij heeft wonen niet met geld te maken, veeleer met visie. Hoe je woont, kan je leven optillen en daar was deze woning een schitterend voorbeeld van.”


Je komt wellicht heel wat hoogstandjes tegen. Ga je daarvan dromen?

dromen? “Eigenlijk niet. Ik ben nog nooit in een huis geweest waarvan ik dacht: nu ben ik jaloers, hier wil ik per se wonen. Ik wil mijn eigen huis niet ruilen. En dat heeft vooral met het thuisgevoel te maken. Ik heb het goed en ga na elke draaidag met plezier weer naar huis.




Natuurlijk heb ik hier en daar ideeën opgedaan. Paul en ik wonen in een ouder huis en dat heb ben we eigentijdser gemaakt, vooral door schilderwerken. Door ‘Huis en Thuis’ ben ik echt moderner geworden. Vroeger had ik een klassiekere smaak. Wat ik ook wel doe, is af en toe tekenen. Stel dat we ooit gaan bouwen, weet ik hoe het aan te pakken.”


Wat is voor jou op woongebied absoluut een must?

“Ik hou niet van huizen waar je je schoenen moet uitdoen om het dure parket te sparen. Vreselijk vind ik het ook wanneer er plastic over de stoffen zetels ligt, wat vroeger al eens gedaan werd. In een zetel moet je kunnen springen, ook al is die wit. Koop hem anders niet. Een keuken dient om gebruikt te worden. Dat vind ik belangrijk want ik kook graag. Onlangs waren we voor opnames te gast bij een architect thuis en die had een heel kleine keuken omdat hij er niet tegen kon dat er veel mensen stonden.

Waar stond iedereen na de opnames denk je? Precies, in de keuken. Verder dient een servies voor mij om te gebruiken en niet om enkel voor speciale gelegenheden uit de kast te toveren. Het stoort me ook als je moet oppassen voor vlekken of krassen op tafel. Ze hebben toch hun geschiedenis! Een huis dient om in te leven. Het moet een nest zijn waar iedereen zich op zijn gemak voelt en geen showroom. Een huis ondersteunt voor mij je leven en het gaat voor mij dus niet om de esthetiek.”


Samen met je man hou je van zeilen. Zou je op een boot kunnen wonen?

“Toen we ‘Jambers Odyssee’ opnamen, heb ik 4 maanden op een boot gewoond. Ik miste ons huis toen helemaal niet. Tussen de opnames door konden we een paar dagen terug naar België. Maar ik was enige die op de boot bleef. Dat was heerlijk relax. Ik ben iemand die zich snel kan onthechten van een woning. Ik reis graag en ken het ‘heimweegevoel’ niet. Ik had het er gisteren met mijn moeder nog over. Zij is meer honkvast en is blij dat ik dat niet heb. Op die manier ben je vrijer. Ik zeg soms tegen Paul dat ik het zelfs jammer vind dat we ons nest zo aangenaam en zo mooi gemaakt hebben. Dan ga je je er toch aan hechten. Ik zou het fijn vinden dat ik mijn huis morgen zou kunnen verkopen om me ergens anders te settelen. Zover ben ik nog niet.”




Voel je zelf de impact van de crisis op de woonsector?

“Ik doe veel presentaties in de bouw- en immosector. En ik merk toch een grote onzekerheid. De meer unieke huizen doen het nog steeds goed. Maar als er meer zijn in hetzelfde genre gaan mensen vergelijken. Ze zijn kritisch en twijfelen meer. Onlangs las ik dat er qua kopen en verkopen geen daling is in België. Maar ik heb zelf de indruk van wél. Natuurlijk is het in Nederland, Amerika en Spanje nog veel erger dan hier.”


Hoe sta jij tegenover binnenhuisarchitecten?

“Er zijn veel straffe binnenhuisarchitecten. Maar ik doe het nog altijd liever zelf. Ze zullen het me niet graag horen zeggen maar ik vind dat ideeën van de mensen zelf moeten komen. Ik zie liever een huis met een hoekje af dan een dat té perfect is. Voor onze woning werkten we zelf ook met een binnenhuisarchitect maar waar die ons bij hielp, was de keuze van de materialen, de technieken die gebruikt konden worden...

Ik vind het fijn als een binnenhuisarchitect meedenkt, dat wel. Maar ik vind het altijd jammer als mensen zeggen: richt het maar in. Een huis is iets heel persoonlijk en ik vind dat je je eigen stempel erop moet drukken. Mijn huis past niet perfect in het plaatje en dat hoeft ook niet.”


Is architect of binnenhuisarchitect worden iets voor jou?

“Onlangs richtte ik het appartement van een vriendin in omdat ze het me gevraagd had. Ik vond het tof, ook al omdat haar stijl bij die van mij aanleunt. Ik weet echter niet of ik er mijn beroep van zou kunnen maken. Er kruipt zoveel tijd in. Maar goed, voor één keer was het leuk en het resultaat mocht er bovendien wezen.”