“Ik doe zoveel tegenwoordig”, aldus Piet Huysentruyt. “Ik ga mee met de flow.” Zo kan het leven dus ook zijn! Wat Piet vastpakt, verandert blijkbaar in goud. Ooit had hij een sterrenrestaurant in Wortegem-Petegem. Hij begon kookprogramma’s te maken die scoorden en boeken te schrijven die bestsellers werden. Intussen woont hij in Frankrijk, waar hij een tijdlang het succesvol restaurant Le Lutin Gourmand runde.



Piet pendelt wel regelmatig naar België om zijn ding te kunnen blijven doen. Inmiddels treedt hij bijvoorbeeld op als culinair adviseur voor FoodJ gevestigd in het prachtig kasteel Bisschoppenhof in Deurne. Wat Piets geheim is? Hij blijft in ieder geval altijd zichzelf en wat hij doet, doet hij met het hart.


Piet, wat doe jij eigenlijk precies voor FoodJ?

“FoodJ was aanvankelijk een tewerkstellingsproject. Dat werd echter afgeblazen. Het bewijst dat je een restaurant runt met professionelen. Ik treed er tegenwoordig op als culinair adviseur van het kasteel. Ik wil er een Vlaamse brasserie van maken met gerechten van bij ons. Ik probeer het er ook bij de jonge gasten die het vak willen leren in te pompen dat het een echte business is.

Ze moeten zich bewijzen. Het is niet altijd makkelijk om hen te motiveren. Een kok heeft moeilijke uren, moet hard werken en verdient maar normaal zijn kost. Maar goed, ik vind het leuk om iets te kunnen betekenen voor die jonge gasten.”


Wat zijn voor jou de kernkwaliteiten van een chef?

“Iemand die onder mij werkt, moet in ieder geval luisteren. Verder moet een goede chef er voor kunnen zorgen dat alles vlot doorgaat. Hij moet ook streng kunnen zijn. Ik ga er sowieso van uit dat een chef goed kan koken. Maar veel koks kunnen geen bedrijf runnen. Naast het koken zijn er immers een aantal nevenpunten zoals kordaat, pietje precies en professioneel zijn. Daar zit vaak het probleem.

Als er een gerecht de keuken uitgaat dat niet goed is, ben ik, als chef verantwoordelijk. Daarom moet je zien dat iedereen rond jou op niveau geraakt. En dat kun je alleen door af en toe eens goed van je oren te maken maar daarbij hoef je uiteraard niemand te vernederen.”




Waar blijf jij zelf eigenlijk steeds je inspiratie halen?

“Die komt bij mij elke dag uit de hemel gevallen. Ik zeg altijd: ik wandel en ik pluk ze. En zolang ik kan blijven wandelen, kan ik blijven plukken. Dat is heel makkelijk.”


In SOS Piet los je kleine en grote kookproblemen op. Vermoede-lijk zijn er issues die steeds weer opduiken. Waar hebben mensen het het moeilijkst mee?

“Wat steeds terugkomt, is het werken met gelatine, wat niet echt evident is en ook de bakproblemen komen zeer frequent voor.”



Je bent voor SOS Piet al in meer dan 350 keukens gepasseerd. Wat heb je daar de afgelopen jaren zien veranderen?

“Mensen zijn meer en meer met koken bezig. In het begin kwam ik nog mensen tegen die echt niet konden koken. Nu zit men vaak enkel nog met dat ‘ene’ probleem. De keuken is in veel gezinnen ook het sociale middelpunt van het huis geworden en keukens worden steeds meer professioneel. De mensen zijn gevoeliger geworden voor alle trends: volgens mij staat er over vijf jaar in elke keuken een stoomoven.”


Is koken een talent of kan je het aanleren?

“Er zijn veel autodidacten die het ver gebracht hebben. Ferràn Adria van het driesterren restaurant El Bulli in Rosas in Spanje, is zo iemand. Of Viki Geunes van ‘t Zilte in Mol is een ander voorbeeld. Ik beschouw het als een gigantisch voordeel dat ze geen klassieke basis maar een creatieve basis hebben. Creativiteit is iets wat in je zit, uitvoeren kan je natuurlijk wel leren.”






Wie is in jouw ogen een superkok?

“De beste kok bestaat volgens mij niet. Ieder doet zijn eigen ding en wat de ene goed vindt, vindt de ander niet goed. Iedereen heeft zijn eigen mening. Ik ben van oordeel dat in iedereen de beste kok schuilt. Misschien vind je wel dat je moeder de beste hespenrolletjes ter wereld maakt. Dat ga ik dan niet betwisten.

Het heeft met smaak te maken. Ik vind wel dat je sowieso moet uitgaan van je eigen sterkte. Dat heb ik gedurende mijn hele carrière al gedaan, zowel wat mijn eigen zaken betrof, als mijn televisiewerk of de boeken die ik schreef.”


Ga jij zelf graag op restaurant?

“Het is het liefste wat ik doe. Het gaat me dan ook om het plezier. Ik ga geen kritiek zitten geven. Dat is het makkelijkste wat je kan doen. Soms worden er foutjes gemaakt. Mensen zijn geen robotten. Maar goed, momenteel heb ik weinig tijd om op restaurant te gaan. Ik doe zoveel en val ‘s avonds doodmoe in slaap in de zetel.”

Toen jij je opleiding volgde in de hotelschool Ter Duinen in Koksijde had je wellicht niet gedacht dat je zou staan waar je nu staat. Heb jij nog een droom op culinair vlak?

“Heel mijn leven is een droom. Er komt zoveel op me af. Ik ben iemand die altijd maar doet. In het begin was dat uit ambitie en voor het geld. Nu is alles hobby. Ik amuseer me rot.”


Waarom geen kookprogramma maken met en voor kinderen?

“Dat zit nog in de pijpleiding. De wetgeving daaromtrent was echter zeer streng. Naar het schijnt, is het tegenwoordig echter iets soepeler geworden.”